در درّهی بقاع لبنان، معبدی رومی ایستاده که از پارتنون بزرگتر است — و تقریباً هیچکس ازش حرف نمیزند. معبد باکوس در بعلبک: ستونهایش سیویک متر بلندی دارند، تقریباً دو برابر بلندترین ستونهای آتن. حدود سال ۱۵۰ میلادی ساخته شده و امروز بهترین معبد رومیِ سالمماندهی روی زمین است. ریچارد هالیبرتون، جهانگرد آمریکایی، دههی ۱۹۳۰ اینجا آمد و فهمید مردم محلی قرنهاست صدایش میزنند «میدان شادمانی». اما شادمانی؟ آنچه اینجا رخ میداد، از جنس شادمانی نبود.
0%
خدایان و هیولاها·4/5·1′
The place
Baalbek
معبد خلسه
درون بهترین معبد رومیِ بازمانده در جهان، جایی که مریدان میمُردند و دوباره زاده میشدند در آیینهایی که باکوسِ یونانی را با آدونیسِ فنیقی درآمیخت
حدود ۱۵۰ میلادی (ساخت در دورهی آنتونینوس پیوس)؛ دورهی فنیقی (ریشههای آیین آدونیس)Baalbek
پند داستان
“هر تمدّنی در پی همان چیز ناممکن بوده — دروازهای میان مرگ و زندگی، راهی برای مُردن و بازگشتن، گم کردن خود و دوباره یافتنش در هیئتی تازه — و ویرانههای معبد باکوس گواهیاند که لحظهای کوتاه در تاریخ، در درّهای در لبنان، هزاران نفر باور داشتند آن دروازه را پیدا کردهاند.”
شخصیتها
ب
باکوس/دیونیسوس (خدای میرا و رستاخیزی)آ
آدونیس (جوان فنیقی که خونش رودخانه را سرخ کرد)م
مِنادها (پیروان شوریدهی زن)ا
اوتو پوخشتاین (باستانشناس آلمانی، ۱۸۹۸–۱۹۰۵)ر
ریچارد هالیبرتون (جهانگرد و نویسندهی آمریکایی)منبع
Macrobius, Saturnalia I.23; Euripides, The Bacchae; Ovid, Metamorphoses; Villa of the Mysteries, Pompeii (fresco cycle); Puchstein, Otto & Wiegand, Theodor. Baalbek: Ergebnisse der Ausgrabungen, 1921-1925; Halliburton, Richard. Complete Book of Marvels; Hajjar, Youssef. La triade d'Héliopolis-Baalbek, 1977; Pococke, Richard. A Description of the East, 1745