خزانه‌ی جِنّ

بَدَوی‌ها هیچ‌وقت اسمش را مقبره نگذاشتند. برایشان «خزانه‌ی فرعون» بود — و سوگند می‌خوردند که دست هیچ آدمیزادی آن را نساخته. افسانه می‌گوید فرعون وقتی موسی را در دریای سرخ تعقیب کرد، غرق نشد. جان به در بُرد و رَدِّ موسی را به سمت جنوب، لابه‌لای کوه‌ها گرفت — ارابه‌هایی پُر از طلای دزدی پشت سرش. وقتی تنگه آنقدر باریک شد که ارابه‌ها جا نمی‌شدند، کاری کرد که از هر شاهِ جادوگری بر می‌آمد: جِنّ‌ها را صدا زد.