هِرودیس بزرگ از همه میترسید. از سال ۳۷ پیش از میلاد پادشاه یهودیه بود — اما نه به خواست مردمش. سنای روم این عنوان را به او داده بود و لژیونهای رومی با زور تاجش را بر سرش نگه داشته بودند. رعایایش از او متنفر بودند. او اَدومی بود، از خانوادهای که تنها یک نسل پیش بهزور یهودی شده بود. با شاهدخت ماریامنه از دودمان سلطنتی حَشمونائیم ازدواج کرد تا مشروعیت پیدا کند. نتیجه نداد. سرانجام او را اعدام کرد — همراه با مادرش، پدربزرگش و دو پسر خودش از او. و روی همۀ اینها، کلئوپاترا ملکۀ مصر هم چشم به تمام قلمرواش دوخته بود.

The place
Masada
دژ ناممکن هِرودیس
پادشاهی پارانویید بالای صخرهای بیابانی استخر شنا، کاخهای نقاشیشده و گرمایش زیرزمینی ساخت — و هرگز به آنها نیاز نیافت
پند داستان
“دژهایی که در برابر فاجعههای خیالی میسازیم شاید برای همیشه خالی بمانند — اما سرپا میایستند و منتظر کسانی میشوند که هرگز تصورشان نمیکردیم، و آنها از این دژها برای هدفهایی استفاده میکنند که در خواب هم ندیده بودیم. بزرگترین یادگارها همیشه از نجیبترین انگیزهها نمیآیند؛ گاهی ترس و وسواس است که شگفتانگیزترین ردپاها را روی زمین به جا میگذارد.”
شخصیتها
منبع
Josephus, Flavius. Bellum Judaicum, Book VII; Josephus, Flavius. Antiquities of the Jews, Book XV; Yadin, Yigael. Masada: Herod's Fortress and the Zealots' Last Stand, 1966; Netzer, Ehud. The Architecture of Herod the Great Builder, 2006; Netzer, Ehud. Masada III: The Buildings, Stratigraphy and Architecture, Israel Exploration Society, 1991; UNESCO World Heritage Nomination Dossier #1040, 2001