پادشاهِ پدرکُش

سال ۴۷۳ میلادی. شاهزاده‌ای سریلانکایی به نام کاشیَپا دست به کاری زد که هیچ پسری نباید حتی خوابش را ببیند — پدرش را کُشت. پدرش، شاه داتوسِنا، فرمانروای آنورادهاپورا بود؛ پایتخت باستانی و مقدّس سریلانکا. داتوسِنا پادشاهی سازنده بود: آب‌بندِ عظیم «کالا وِوا» را بنا کرده بود — دریاچه‌ای به وسعت شش هزار جریب که شالیزارها را سیراب می‌کرد و یک مملکت را سیر. امّا مادر کاشیَپا از طبقه‌ای پایین‌تر بود و تخت هرگز به او نمی‌رسید — حقّ برادر ناتنی‌اش موگَّلانا بود، پسر ملکه.