رازی که برج لندن هرگز نگفت

بهار ۱۴۸۳ بود. ادوارد پنجم، پسری دوازده‌ساله، پادشاه انگلستان شد. پدرش تازه مُرده بود. او و برادر نُه‌ساله‌اش ریچارد را به برج لندن فرستادند — جایی که آن روزگار هنوز کاخ سلطنتی بود، نه فقط زندان. عمویشان، ریچارد گلاستر، قرار بود تا بزرگ شدن ادوارد، نایب‌السلطنه باشد. مردم بچه‌ها را در باغ‌های برج می‌دیدند؛ تیراندازی می‌کردند، بازی می‌کردند. تا اینکه یک روز، دیگر هیچ‌کس آن‌ها را ندید. تابستان نرسیده، هر دو شاهزاده غیب شده بودند.