اژدهای واوِل

پیش از آنکه کراکوف پایتخت شود، پیش از آنکه اولین سنگ قلعهٔ واوِل گذاشته شود، چیزی در غاری زیر تپه زندگی می‌کرد. لهستانی‌ها اسمش را گذاشته بودند اسموک واوِلسکی — اژدهای واوِل. پولک‌هایی سخت‌تر از آهن، آرواره‌ای که یک اسب را یکجا می‌بلعید، و نَفَسی که دهکده‌ها را خاکستر می‌کرد. اول گله‌ها را می‌خورد — گاو، گوسفند، هرچه دم دستش بود. اما وقتی حیوان‌ها تمام شدند، چیز بدتری خواست: دخترهایی که جلوی دهانهٔ غار بگذارند، مثل قربانی برای موجودی که فقط گرسنگی می‌فهمید.