گویند پیش از آنکه تقدیر دست به کار شود، آن صخره نامی مقدّس نداشت. مردم آن را «تپّهی مردگان» میخواندند — زیرا باور داشتند دروازهای است میان این جهان و آنچه در پس آن نهفته است. جزر و مدّ آن خلیج چون اسب تازنده میتاخت. ماسهها مرد بالغ را تا کمرگاه میبلعیدند و دریا راه بازگشت را پیش از آنکه دریابی، میبُرید. تنها مشتی راهب نیمهجان در آنجا میزیستند که کشیشی از روستای آستریاک با الاغ برایشان نان و توشه میفرستاد.
0%
پیامبران و زائران·1/1·1′
The place
مون سنمیشل
انگشت آتشین
شبی که سرور فرشتگان فرمان خود را بر جمجمهی اسقفی سوزاند
8th century (708 AD)مون سنمیشل
پند داستان
“فرمان آسمان بازگشت ندارد — اگر زبان نرم کارگر نشود، انگشت آتشین سخن خواهد گفت.”
شخصیتها
B
Bishop Aubert of AvranchesA
Archangel Michaelمنبع
Revelatio ecclesiae sancti Michaelis in Monte Tumba (9th century manuscript); Chronique d'Avranches; oral tradition of Normandy