آتشهای «مانیکارنیکا غات» هرگز خاموش نشدهاند. هیچوقت. هر ساعت از هر روز، مُردهها روی پلههای سنگیِ کنار رود گنگ در وارانسی میسوزند — مقدسترین شهر هندوها. گاهی دوازده جسد همزمان. صدها نفر در روز. دود بالا میرود، خاکستر در آب حل میشود، و اینجاست که این مکان با هر جای دیگر دنیا فرق میکند: هندوها باور دارند هر که اینجا بمیرد، از چرخهی زاده شدن و مردن برای همیشه بیرون میآید. اینجا مرگ پایان نیست. مرگ دروازهی رهاییست.
0%
先知与朝圣者·1/3·1′
The place
Varanasi (Kashi — City of Light)
آنجا که مرگ رهاییست
در غاتی که آتشش هرگز خاموش نشده، یک «نجس» شعلهای را نگه میدارد که هر روحی را آزاد میکند — و مرگ مقدسترین کار در مقدسترین شهر زمین است
از دوران اساطیری تا امروز — آتشها قرنهاست میسوزندVaranasi (Kashi — City of Light)
故事寓意
“وارانسی مقدسترین مکانش را نه دورِ یک معبد، بلکه دورِ یک مُردهسوزخانه ساخت — و چیزی کشف کرد که بقیهی دنیا یک عمر از آن فرار میکند: تنها راه آزادی واقعی این است که از آتش نترسی.”
人物
ش
شیوا — خدای هندو که رهایی را در گوش مُردگان زمزمه میکندد
دوم راجا — نگهبان شعلهی ابدی، از پایینترین طبقهی هندک
کبیر — شاعر قرن پانزدهم که وارانسی را ترک کرد تا بمیرد来源
Parry, Jonathan P. Death in Banaras, Cambridge University Press, 1994; Eck, Diana L. Banaras: City of Light, Princeton University Press, 1982; Justice, Christopher. Dying the Good Death: The Pilgrimage to Die in India's Holy City, SUNY Press, 1997; Skanda Purana, Kashi Khanda (12th-14th century CE); Markandeya Purana (Harishchandra legend); Bhutiani, Shubhashish. Hotel Salvation (Mukti Bhawan), 2016 film, Venice Film Festival