سال ۳۶۶ میلادی. یک راهبِ بودایی به نام یوئِزون دارد تنهای تنها در بیابان گُبی راه میرود، درست روی جادۀ ابریشم — همان مسیرِ بازرگانیِ باستانی که چین را به بقیۀ دنیا وصل میکرد. خسته از آفتاب، تشنه، بیهمراه. تا اینکه به یک دیوارۀ صخرهای نزدیک واحۀ دونهوانگ میرسد، درست وقتی که خورشید دارد غروب میکند. و همینجاست که همهچیز عوض میشود.
0%
پیامبران و زائران·2/2·1′

The place
Mogao Caves (Dunhuang Grottoes)
هزار بودای طلایی
یک راهب تنها در بیابان و هزار سال هنرِ مقدس
دودمان جین شرقی (۳۶۶ میلادی) تا دودمان یوان (سدۀ چهاردهم)Mogao Caves (Dunhuang Grottoes)
پند داستان
“یک لحظه بینش، وقتی با ایمان همراه باشد، میتواند هزار سال آفرینش را رقم بزند.”
شخصیتها
ر
راهب یوئِزون (لِه زون) — راهب بودایی صاحب رؤیار
راهب فالیانگ — دومین راهبی که غاری در صخره تراشیدب
بازرگانان جادۀ ابریشم — که هزینۀ ساخت غارها را میدادندن
نسلهای هنرمندان بودایی — که طی هزار سال غارها را پُر از هنر کردندمنبع
Dunhuang Academy historical records; Li Daoyuan, Commentary on the Water Classic