Çin'in ilk imparatoru Qin Shi Huang zamanında, Çin Seddi insanları ateşin odunu yuttuğu gibi yutuyordu. İşte o karanlık dönemde, Meng Jiangnu adında genç bir kadın yaşıyordu. Adının bile bir hikâyesi var: Meng ve Jiang ailelerinin bahçe duvarları arasında bir kabak asması bitmişti. Kabağı açtıklarında içinden bir bebek çıktı. İki aile birlikte büyüttü onu.
Meng Jiangnu, Fan Xiliang adında okumuş bir delikanlıyla evlendi. Birbirlerini deli gibi seviyorlardı. Ama mutlulukları sadece bir gece sürdü. Şafak sökmeden imparatorun askerleri kapıyı kırdı ve Fan Xiliang'ı zorla alıp götürdü. Yüz binlerce erkek gibi o da ailesinden koparılıp kuzeyin ıssız topraklarında taş taşımaya gönderildi.
Aylar geçti. Sonra koca bir yıl. Tek bir haber gelmedi. Meng Jiangnu kocası için kalın bir kışlık mont dikti — kuzeyin kışının acımasız olduğunu biliyordu — ve onu aramaya tek başına yola çıktı. Dağlar, nehirler, çorak topraklar… Binlerce kilometre yürüdü, tek bir soruyla: Kocam nerede?
Aylarca yürüdükten sonra sonunda sedde ulaştığında işçilere sordu: Fan Xiliang nerede? Adamlar gözlerini kaçırdı. Sonunda yaşlı bir işçi yeni örülmüş bir duvar bölümünü gösterdi ve fısıldadı: Kocan yorgunluktan öldü. Cesedini… duvarın içine gömdüler.
Meng Jiangnu dizlerinin üstüne çöktü ve ağlamaya başladı. Üç gün üç gece durmadan ağladı. Derler ya, sabır taşı bile çatlar — işte üçüncü gece, taş gerçekten çatladı. Yer titredi, gök gürledi ve kulakları sağır eden bir gürültüyle sekiz yüz li'lik Çin Seddi yerle bir oldu. Enkazın altından kocasının kemikleri çıktı — ve duvarın içine gömülmüş binlerce başka işçinin kemikleri.
Qin Shi Huang, bir kadının gözyaşlarıyla duvarını yıktığını duyunca bizzat gelip görmeye karar verdi. Meng Jiangnu'nun güzelliğini görünce onu cariyesi yapmak istedi. Meng Jiangnu kabul etti — ama üç şartla: Fan Xiliang'a layık bir cenaze töreni yapılması, imparatorun ve tüm sarayın yas kıyafetleriyle törene katılması, ve denize bakan bir teras inşa edilmesi.
İmparator üç şartı da kabul etti. Ama cenaze bitip teras tamamlandığında Meng Jiangnu kenarına yürüdü, Qin Shi Huang'ın yüzüne baktı ve haykırdı: Sen bir zalimsin! Bir katilsin! Sonra kendini denize bıraktı.
Dalgalar onu yuttu. Ama efsaneye göre düştüğü yerde iki kaya belirdi — Shanhaiguan'da, seddin denizle buluştuğu noktada. O kayalar hâlâ orada duruyor. Balıkçılar sessiz gecelerde bir kadının ağladığını duyduklarına yemin eder. Bu hikâye iki bin dört yüz yıldan fazladır anlatılıyor. Çin'in Dört Büyük Halk Efsanesi'nden biri. Ve söylediği şey hiç değişmedi: O duvar sadece taştan yapılmadı. Kandan, gözyaşından ve paramparça olmuş ailelerden yapıldı.