1483 baharında on iki yaşında bir çocuk İngiltere kralı ilan edildi. V. Edward daha babasının yasını tutuyordu. Dokuz yaşındaki kardeşi Richard'la birlikte Londra Kulesi'ne yerleştirildi — o dönem Kule bir saraydı, hapishane değil. Amcaları Gloucester Dükü Richard, çocuklar büyüyene kadar ülkeyi yönetecekti. Halk, prensleri Kule bahçelerinde oynarken gördü, ok atarken gördü. Sonra bir gün kimse onları göremez oldu. Yaz gelmeden ikisi de yeryüzünden silinmişti.
Amca hızlı davrandı. Prenslerin babası IV. Edward, evlenmeden önce başka biriyle gizlice sözlüymüş — en azından amcanın iddiası buydu. Evlilik geçersiz sayıldı, iki çocuk bir gecede 'gayrimeşru' ilan edildi. Taht sahipsiz kalmıştı. Amca kendini III. Richard olarak taçlandırdı. Fransa sarayı açıkça Richard'ı yeğenlerini öldürmekle suçladı. Bütün Avrupa aynı soruyu soruyordu: Çocuklara ne oldu?
En bilinen anlatı Sir Thomas More'dan gelir — olaylardan yaklaşık otuz yıl sonra yazmıştı. More'a göre Kral Richard, Sir James Tyrrell adlı bir adamı Kule'ye gönderdi. Tyrrell iki tetikçi tuttu. Adamlar gece prenslerin odasına süzüldü ve uyuyan çocukları yastıklarıyla boğdu. Tyrrell'ın 1502'de idam edilmeden önce suçunu itiraf ettiği söylenir. Ama o itirafı gören yok. Belge yok. Bir kâğıt parçası bile yok. Peki bu 'itirafın' ortaya çıkmasından en çok kim kârlı çıktı? Yeni kral: VII. Henry.
Aradan iki yüz yıl geçti. 1674'te Kule'de bir merdiveni söken işçiler taşların altında tahta bir sandık buldu. İçinden iki çocuk iskeleti çıktı — kemikleri birbirine dolanmış halde. Kral II. Charles kalıntıları mermer bir kaba koydurup Londra'daki Westminster Manastırı'na gömdürdü. 1933'te kemiklerin on iki ve on yaşlarında iki çocuğa ait olduğu belirlendi — tam da prenslerin yaşları. Bugün bir DNA testi her şeyi çözebilir. Ama manastır, kabı açma taleplerinin hepsini reddetti. Hâlâ reddediyor.
Peki katil kim? Bazı tarihçiler parmağı III. Richard'a değil, VII. Henry'ye çeviriyor. Henry 1485'te Bosworth Savaşı'nda Richard'ı yenip tahtı ele geçirdi — bu savaş, İngiltere'yi otuz yıl kana bulayan Güller Savaşı'nın son perdesi oldu. Hayatta kalan prensler, Henry'nin tahtı için amcalarından bile büyük bir tehditti. Bir diğer şüpheli de Buckingham Dükü — taht hırsıyla yanıp tutuşan fırsatçı bir soylu. İşin gerçeği şu: O dönem iktidara yakın olan herkesin bir sebebi vardı.
Bir de hikâyenin en tuhaf kıvrımı var. 1490'larda Perkin Warbeck adında genç bir adam Avrupa saraylarında ortaya çıktı ve kendisinin küçük Prens Richard olduğunu iddia etti — kaçmayı başarmış, hayatta kalmış kardeş. Öyle inandırıcıydı ki Fransa ve İskoçya kralları onu destekledi. İngiltere'ye iki kez saldırı düzenledi; sonunda yakalanıp idam edildi. Gerçekten kayıp prens miydi? Büyük ihtimalle hayır. Ama o zaman da ispatlayamadılar, şimdi de ispatlayamıyoruz.
Üç günlük dünya derler. O iki çocuk, o üç günün ilkini bile yaşayamadı. Beş yüz yılı aşkın süredir Londra'da mermer bir kabın içinde iki küçük iskelet duruyor — kime ait olduklarını kimse bilmiyor. Emri kimin verdiğini bilmiyoruz. Prenslerin gerçekten öldürülüp öldürülmediğinden bile emin değiliz. Londra Kulesi yüzyıllar boyunca binlerce sır sakladı ama bunu hiç vermedi. Bazı gizemler çözümsüz kalır — kanıtlar kaybolduğu için değil, cevabı bulmak kimsenin işine gelmediği için.