بیش از دو هزار سال بود که پارتنون بالای تپهی آکروپولیس در آتن ایستاده بود و هر چه روزگار به سمتش پرت میکرد تاب میآورد. زلزله — تاب آورد. آتش — تاب آورد. لشکر پشت لشکر از امپراتوریهای مختلف آمدند و رفتند. یونانیها معبدش کردند، مسیحیها کلیسا، عثمانیها مسجد. مجسمههایش را بردند، رنگهایش را پاک کردند، اما استخوانبندیاش سرِپا ماند. تا شامگاه بیستوششم سپتامبر ۱۶۸۷ — شبی که سنگ صبور بالاخره ترکید.
0%
گمگشته و بازیافته·7/7·1′

The place
Acropolis of Athens
شبی که سنگِ صبور ترکید
وقتی یک گلولهی خمپاره کاری کرد که دو هزار سال نتوانسته بود
۲۶ سپتامبر ۱۶۸۷Acropolis of Athens
پند داستان
“جنگ چیزی را نابود میکند که زمان نمیتواند. پارتنون بیش از دو هزار سال ایستاد و در یک شب از هم پاشید. آنچه به ارث بردهایم گرانبهاست — و بسیار شکنندهتر از آنچه فکر میکنیم.”
شخصیتها
ف
فرانچسکو موروزینیک
کُنت فون کونیگسمارکم
مدافعان عثمانیس
سیصد قربانیمنبع
Contemporary accounts by Venetian officers, Cristoforo Ivanovich's Historia della Lega Santa, modern archaeological analysis