یک حقیقت هست که باید خوابِ هر صاحبقدرتی را آشفته کند: بزرگترین امپراتوریِ جهانِ باستان نه در جنگ سقوط کرد، نه در محاصره. در یک مهمانی سقوط کرد. شبِ دوازدهمِ اکتبرِ سالِ ۵۳۹ پیش از میلاد، بابل — شهری که باروهایش آنقدر پهن بودند که ارّابهها رویشان مسابقه میدادند — از درون گشوده شد، درست وقتی که فرمانروایانش سرمست و بیخبر بودند. بیرون، سپاهِ ایران. و درون؟ جشن و شراب و هلهله.
0%
پیامبران و زائران·6/6·1′
The place
Babylon
آخرین بزمِ بابِل
مَنا، مَنا، تِقیل، اوفَرسین — شبی که دستی ناشناس حُکمِ مرگِ یک امپراتوری را بر دیوار نوشت
October 12, 539 BCE -- the night Babylon fell to PersiaBabylon
پند داستان
“امپراتوریها پایان خود را اعلام نمیکنند. بزم برپا میکنند. از جامهای زرّین مینوشند. به دیوارهایشان نگاه میکنند و به خودشان میگویند آنچه قرنها پابرجا بوده، یکشبه فرو نمیریزد. ولی تاریخ حسابِ خودش را دارد، و هر فرمانروایی در ترازو گذاشته میشود — مَنا، تِقیل، اوفَرسین — شمرده، سنجیده، تقسیمشده. حُکم همیشه بر دیوار نوشته شده. پرسش تنها این است: آیا کسی هُشیار هست که بخوانَدَش؟”
شخصیتها
B
Belshazzar -- crown prince of Babylon, regent in his father's absenceN
Nabonidus -- the last king of Babylon, absent in Tayma for a decadeD
Daniel -- Jewish exile who read the mysterious writingC
Cyrus the Great -- Persian king whose army conquered Babylon in a single nightG
Gobryas (Ugbaru) -- Persian general who entered Babylon through the dry riverbedمنبع
Daniel 5 (biblical account of Belshazzar's feast); The Nabonidus Chronicle (BM 35382, British Museum); The Cyrus Cylinder (BM 90920, British Museum); Herodotus, Histories I.191 (fall of Babylon); Xenophon, Cyropaedia VII.5 (festival and river diversion); The Verse Account of Nabonidus (BM 38299); Beaulieu, Paul-Alain. The Reign of Nabonidus, King of Babylon 556-539 B.C., Yale University Press, 1989; Kuhrt, Amélie. 'The Cyrus Cylinder and Achaemenid Imperial Policy,' Journal for the Study of the Old Testament 25, 1983; Collins, John J. Daniel: A Commentary on the Book of Daniel, Fortress Press, 1993