بَرَکِ کودَکان

وقتی اسمِ «آشوویتس» را می‌شنوی، سیم‌خاردارها و دودکش‌ها جلوِ چشمت می‌آید. ولی عددی هست که بیشتر از هر تصویری آدم را از پا درمی‌آورد: دویست‌وسی‌ودوهزار بچّه. در جنگِ جهانیِ دوم، نازی‌ها بزرگ‌ترین اردوگاهِ مرگِ تاریخ را در لهستانِ اشغال‌شده ساختند و این‌همه کودک را به آنجا فرستادند. بیش از دویست‌هزار نفرشان همان روزِ اوّل کشته شدند — مستقیم از قطار پیاده شدند و به اتاقِ گاز رفتند. نه به‌خاطرِ کاری که کرده بودند. فقط به‌خاطرِ این‌که که بودند.