در آشویتس، هیچکس بدبختتر از «زوندرکوماندو» نبود. یهودیانی که نازیها مجبورشان کرده بودند ماشینِ کشتار را بچرخانند — همکیشانشان را به اتاقهای گاز ببرند، جسدها را بیرون بکشند، طلا را از دندانها درآورند، و بدنها را در کورهها بسوزانند. آلمانها بهشان غذا میدادند — نه از سرِ دلسوزی، بلکه چون به بازوی قوی نیاز داشتند. و هر کدامشان میدانست: روزی که بیش از حد ببینند، خودشان سوختِ کورهها میشوند.
0%
تاجها و فتوحات·4/4·1′

The place
Auschwitz-Birkenau Memorial
شورشِ مُردگان
داستانِ قیامی در دلِ آشویتس — و چهار زنی که آن را ممکن کردند
جنگ جهانی دوم (۷ اکتبر ۱۹۴۴)Auschwitz-Birkenau Memorial
پند داستان
“حتی وقتی مرگ حتمیست، انتخابِ مقاومت — جنگیدن، خاموش نرفتن، ندادنِ آخرین پیروزی به جلاد — والاترین شکلِ آزادیِ انسان است.”
شخصیتها
ع
عالا گرتنرر
روزا روبوتار
رجینا سافیرشتاینا
استرا وایتسبلومز
زندانیانِ زوندرکوماندومنبع
Auschwitz-Birkenau Memorial archives; Sonderkommando testimonies; Yad Vashem documentation