سال ۱۲۷۲ میلادی، بازرگانی ونیزی به نام مارکو پولو از کوههای شمال ایران میگذشت. پایش هرگز به قلعهٔ الموت نرسید — مغولها شانزده سال پیشتر آن را با خاک یکسان کرده بودند. اما در کاروانسراهای جادهٔ ابریشم، داستانی شنید که هشتصد سال دوام آورد: درّهای پنهان میان دو کوه که «پیرِ کوهستان» آن را به زیباترین باغ روی زمین تبدیل کرده بود — کاخهای زرّین، جویبارهای شراب و عسل، و زیباترین زنانِ جهان.
0%
شیادان و قصههای مردمی·7/7·1′
The place
Alamut Castle
بهشتی که هرگز نبود
مشهورترین دروغی که دربارهٔ حشّاشین گفته شد — و حقیقتی که هشتصد سال زیر آن دفن ماند
۱۰۹۰–۱۲۵۶ میلادی (دورهٔ نزاری اسماعیلی)؛ ۱۲۷۲ (سفر مارکو پولو از ایران)Alamut Castle
پند داستان
“هر داستانی که دربارهٔ یک قوم روایت میشود، لزوماً راست نیست — افسانههایی که از ترس و تعصّب و تخیّل بیگانگان زاده شدهاند، میتوانند قرنها دانش و ایمان و دستاورد واقعی را زیر سایه ببرند، تا جایی که افسانه از تاریخی که جایش را گرفته واقعیتر به نظر برسد.”
شخصیتها
ح
حسن صبّاح (پیرِ کوهستان)م
مارکو پولو (بازرگان ونیزی که افسانه را پراکنده کرد)ر
روستیکِلو دا پیزا (رماننویسی که روایت پولو را نوشت)ر
رشیدالدین سنان (پیرِ کوهستانِ سوریه)ف
فرهاد دفتری (پژوهشگری که افسانهها را رد کرد)منبع
Marco Polo, The Travels of Marco Polo (Yule-Cordier translation, Book 1, Ch. 24); Farhad Daftary, The Assassin Legends: Myths of the Isma'ilis (I.B. Tauris, 1994); Bernard Lewis, The Assassins: A Radical Sect in Islam (Weidenfeld & Nicolson, 1967); Ata-Malik Juvayni, Tarikh-i Jahangushay (c.1260); Sylvestre de Sacy, Academy of Inscriptions lecture, 1809; Encyclopaedia Iranica, 'HASAN SABBAH'