سالِ ۴۸۵ هجری. نظامالملک سی سال تمام وزیرِ اعظمِ سلجوقیان بود — نخست در خدمتِ آلپارسلان، سپس پسرش ملکشاه. سرزمینی زیرِ فرمانش بود که از مرزهای چین تا کرانههای مدیترانه کشیده میشد. مدرسههای نظامیه را بنا کرد تا اسماعیلیان را از میدان بهدر کند. «سیاستنامه» نوشت — کتابی در هنرِ فرمانروایی که هنوز خوانده میشود. اما در قلعهای بر فرازِ ابرها به نامِ الموت، مردی تصمیم گرفته بود که تمامِ این قدرت باید فرو بریزد.
0%
تاجها و فتوحات·6/7·1′
The place
Alamut Castle
نخستین تیغ
ترورِ نظامالملک؛ ضربهای که سلجوقیان را از پا درآورد و نامِ حشّاشین را جاودانه کرد
October 14, 1092 CE (10 Ramadan 485 AH)Alamut Castle
پند داستان
“یک تیغ در دستِ کسی که بهراستی باور دارد، کاری میکند که از صدهزار سرباز برنمیآید — و آنان که خود را شکستناپذیر میپندارند، دیر یا زود درمییابند که هیچ حصاری از لشکر، مردی را از اندیشهای که وقتش رسیده محافظت نمیکند.”
شخصیتها
H
Hassan-i Sabbah (master of Alamut who ordered the killing)N
Nizam al-Mulk (Abu Ali al-Hasan ibn Ali al-Tusi, Seljuq vizier)A
Abu Tahir Arrani (the fidai who carried out the assassination)S
Sultan Malik-Shah I (Seljuq sultan, died 35 days later)S
Sultan Alp Arslan (Malik-Shah's father, whom Nizam also served)منبع
Ata-Malik Juvayni, Tarikh-i Jahangushay (c.1260); Nizam al-Mulk, Siyasatnama (Book of Government, c.1091); Rashid al-Din Hamadani, Jami al-Tawarikh (c.1310); Bernard Lewis, The Assassins: A Radical Sect in Islam (1967); Farhad Daftary, The Isma'ilis: Their History and Doctrines (Cambridge, 2007); World History Encyclopedia