شعری هست که بیش از هشتصد سال است از دلی به دلی میرود. به مولانا جلالالدین رومی نسبت میدهند — شاعر و عارف بزرگ قرن سیزدهم — و با دعوتی شگفتآور ساده شروع میشود: «بازآ، بازآ، هر آنچه هستی بازآ. گر کافر و گَبر و بُتپرستی بازآ. این درگه ما درگه نومیدی نیست. صد بار اگر توبه شکستی بازآ.»
0%
عشق و دلشکستگی·1/3·1′
The place
Mevlana Museum (Green Dome)
بازآ، هر آنچه هستی بازآ
دعوت جهانی مولانا به همهی جویندگان
قرن سیزدهم میلادی (منسوب)Mevlana Museum (Green Dome)
پند داستان
“درِ خدا هیچوقت بسته نمیشود. هر چقدر هم زمین خورده باشی، همیشه میتوانی برگردی. عشق شرط نمیگذارد.”
شخصیتها
م
مولانا (یا شاعر)ه
همهی جویندگانمنبع
Widely attributed to Rumi, though possibly by Bab Afzaluddin Kashani or Abu Sa