استخوان‌های سرگردان — سفر پانصدسالهٔ یک قدّیس

سال ۹۴۶ میلادی، راهبی گوشه‌نشین به نام ایوان، تنها در غاری بلند در کوه‌های ریلای بلغارستان از دنیا رفت. وقتی پیروانش او را پیدا کردند، باورشان نمی‌شد: بدنش اصلاً نپوسیده بود. در مسیحیت ارتدوکس، بدنی که نمی‌پوسد بالاترین نشانهٔ قداست است. پس بقایایش را به‌عنوان یادگار مقدّس نگه داشتند. ولی آرامش ایوان در آن غار کوهستانی دیگر تمام شده بود — استخوان‌هایش قرار بود پانصد سال از دستی به دست دیگر بچرخند.