سالِ ۱۶۶۵ میلادی. مردی فرانسوی به نامِ ژان باتیست تاوِرنیه کنارِ رودِ یامونا در آگرا ایستاده بود — جواهرفروشی که شش بار دورِ دنیا گشته بود دنبالِ الماس و با زبانبازی راهش را به دربارِ مغول باز کرده بود. آنجا چیزی شنید که قرنها ذهنِ دنیا را مشغول کرد: شاهجهان فقط تاجِ محلِ سفید را برای همسرِ از دست رفتهاش نساخته بود. نقشهی یک نسخهی دوم هم داشت — عینِ اولی، ولی از مرمرِ سیاه — برای آرامگاهِ خودش، آن سویِ رودخانه.
0%
معماهای گذشته·1/3·1′
The place
Taj Mahal
تاجِ مَحَلِّ سیاه
یک جواهرفروشِ فرانسوی، یک باستانشناسِ انگلیسی، و افسانهای معماری که هرگز واقعیت نداشت
1665 (Tavernier’s visit); 1871 (Carlleyle’s excavation); 1994–2006 (archaeological debunking)Taj Mahal
پند داستان
“ماندگارترین افسانهها آنهایی نیستند که راست بودند، بلکه آنهاییاند که زیباتر از آن بودند که رهایشان کنیم — و گاهی انعکاسِ یک شاهکار در آبِ تاریک، لرزان و شکننده، جادوییتر از هر بنایی است که دستِ انسان بسازد.”
شخصیتها
J
Jean-Baptiste Tavernier (French gem merchant)S
Shah Jahan (Emperor)A
A.C.L. Carlleyle (British archaeologist)A
Aurangzeb (son and usurper)E
Ebba Koch (art historian, University of Vienna)منبع
Jean-Baptiste Tavernier, Les Six Voyages (1676, trans. V. Ball 1889); A.C.L. Carlleyle, Archaeological Survey of India Reports (1871); Elizabeth B. Moynihan et al., The Moonlight Garden: New Discoveries at the Taj Mahal, Smithsonian/University of Washington Press (2000); Ebba Koch, The Complete Taj Mahal and the Riverfront Gardens of Agra (2006); R. Nath, The Taj Mahal and Its Incarnation (1985); Wayne E. Begley, ‘The Myth of the Taj Mahal and a New Theory of its Symbolic Meaning,’ The Art Bulletin Vol. 61 No. 1 (1979)