Sparta, Pers istilası hakkında Delphi Kâhini'ne danıştığında, cevap acımasızdı: Ya Sparta yıkılacaktı, ya da Spartalı bir kral ölecekti. Başka yol yoktu. Sparta'nın iki kralından biri olan Leonidas, mesajı bir anda kavradı. Ve kaderinden kaçmak yerine, onu kendi elleriyle gerçekleştirmeye karar verdi.
Yanına 300 Spartalı savaşçı seçti — en genç olanları değil, olgunluğun zirvesindeki adamları. Her birinin soyunu sürdürecek yaşayan bir oğlu vardı. Aileleri biliyordu: bu adamlar geri dönmeyecekti. Üstelik Karneia dini bayramı savaşa çıkmayı yasaklıyordu. Leonidas ise adamlarını «kişisel muhafız» olarak götürdü — kutsal yasağı ustaca aştı.
Termopylai'nin dar geçidinde 7.000 Yunan savaşçı, dünyanın gördüğü en kalabalık orduyu durdurmaya hazırlandı. İki gün boyunca Pers askerleri dalga dalga geçide saldırdı ve her seferinde Spartalıların kalkan ve mızrak duvarına çarptı. Derler ki sabır taşı bile çatlar — ama Perslerin sabrı, her saldırıda biraz daha eridi. Kral Kserkses'in 10.000 kişilik seçkin birliği Ölümsüzler bile geri püskürtüldü.
Üçüncü gün her şey değişti. Pers altınına gözü kör olan yerel bir çoban — Efialtes — savunmacıları arkadan kuşatmayı mümkün kılan gizli bir dağ yolunu ele verdi. Bu yoldaki Yunan nöbetçiler ezildiğinde, Leonidas sonun geldiğini anladı.
Yunan ordusunun büyük bölümünü geri çekilmeye gönderdi. Ama 300 Spartalı ve 700 Thespialı gitmeyi reddetti. Spartalılar kaldı, çünkü yasaları geri çekilmeyi yasaklıyordu. Thespialılar kaldı, çünkü şehirleri Thespiai doğrudan Perslerin yolu üzerindeydi — gidecek bir yerleri kalmamıştı.
Son savaş, kral düştükten sonra Leonidas'ın cesedinin etrafında verildi. Spartalılar dört kez Perslere saldırarak krallarının bedenini geri aldı. Mızrakları kırılınca kılıçla savaştılar. Kılıçları kırılınca yumruklarla ve dişleriyle dövüştüler. Tek bir Spartalı teslim olmadı. Bugün anıtın yükseldiği tepede, Pers oklarının altında öldüler. Görevleri tamamlanmıştı.
Leonidas en başından beri ölüme yürüdüğünü biliyordu. Sparta yaşasın diye ölmeyi seçti. Kâhinin kehaneti gerçekleşti — bir Spartalı kral düştü ve tam da bu yüzden Sparta ayakta kaldı.