Hindistan’da bir şehir var ve bir milyardan fazla insan onun evrenden bile uzun yaşayacağına inanıyor. Adı Varanasi. Hindu kutsal metinlerine göre kıyamet günü geldiğinde — son yıldız söndüğünde, son okyanus kuruduğunda — tanrıların en büyüğü Şiva üç uçlu mızrağını bu şehrin altına saplar ve onu tufanın üstüne tek başına kaldırır. Evren yok olur. Bir tek şehir, bir tanrının silahının ucunda süzülmeye devam eder.
0%
Tanrılar ve Canavarlar·3/3·1′
The place
Varanasi (Kashi — City of Light)
Mızrağın Ucundaki Şehir
Evren yok olduğunda tek bir şehir ayakta kalır — Tanrı Şiva onu üç uçlu mızrağıyla tufanın üstünde tutar
Mitolojik kökenler (yaratılışın kendisinden önce); tapınak tarihi MÖ 2. binyıldan günümüze uzanırVaranasi (Kashi — City of Light)
Hikâyenin Dersi
“Şiva’nın şehrinin hikâyesi şunu öğretir: En kusursuz dünyevi yönetim bile insan ruhunun nihayetinde ihtiyaç duyduğu tek şeyi — varoluş döngüsünden kurtuluşu — veremez; ve ölümle en dürüstçe yüzleştiğimiz yerler, Tanrı’nın en yakından var olduğu yerlerdir.”
Karakterler
Ş
Şiva (Kaşi’nin efendisi, şehri mızrağında taşıyan tanrı)P
Parvati (Şiva’nın eşi, Kaşi’yi yuvaları olarak seçen tanrıça)K
Kral Divodasa (tanrıları gereksiz kılan adil kral)V
Vishnu (Divodasa’yı şehri bırakmaya ikna eden tanrı)K
Kala Bhairava (Şiva’nın korkunç bekçi formu, Kaşi’nin ilahi muhafızı)M
Maharani Ahilyabai Holkar (Vişvanat Tapınağı’nı 1780’de yeniden inşa eden kraliçe)Kaynak
Skanda Purana, Kashi Khanda (12th-14th century CE); Kurma Purana, Avimukta Mahatmya; Jabala Upanishad; Shiva Purana (Jyotirlinga narrative); Eck, Diana L. Banaras: City of Light, Princeton University Press, 1982; Singh, Rana P.B. Banaras: Making of India’s Heritage City, 2009; Maasir-i-Alamgiri (Aurangzeb’s court chronicle, compiled by Saqi Must’ad Khan)