Efes Antik Kenti

Efes'in tarihi üç bin yıla yayılır. Milattan önce 10. yüzyılda İyonya Grek kolonistler tarafından kurulan kent, antik dünyanın en önemli şehirlerinden biri hâline geldi. Burada inşa edilen Artemis Tapınağı, Dünyanın Yedi Harikası'ndan biriydi — Atina'daki Parthenon'un dört katı büyüklüğündeydi. Efes, pek çok ilke sahne olmuş bir kenttir: Aziz Pavlus'un kurduğu ilk Hristiyan topluluklarından birine ev sahipliği yapmış, Meryem Ana'nın son yıllarını geçirdiği yer olmuş, antik dünyanın üçüncü büyük kütüphanesi olan efsanevi Celsus Kütüphanesi'ni barındırmış ve Anadolu'nun en büyük antik tiyatrosuyla — 25.000 kişilik kapasitesiyle — göz kamaştırmıştır. Kent, erken Hristiyanlık tarihinde belirleyici bir rol oynamıştır. Aziz Pavlus burada üç yıl yaşamış ve ünlü «Efeslilere Mektup»u yazmıştır. Yuhanna İncili'nin burada kaleme alınmış olabileceği düşünülmektedir. 431 yılında Üçüncü Ekümenik Konsil Efes'te toplanmış ve Meryem «Theotokos» (Tanrı Doğuran) ilan edilmiştir. Efes, Türkiye'nin en değerli kültürel hazinelerinden biridir. Anadolu toprağının bağrında, Ege'nin ışığında yükselen bu kent, medeniyetlerin beşiği olan bu coğrafyanın en parlak mücevherlerinden birini oluşturur. Selçuk ilçesinde, İzmir'in sıcak kucağında duran Efes, her yıl milyonlarca ziyaretçiyi ağırlamaya devam etmektedir. Efes'te yürümek, insanlık tarihinin katmanları arasında gezinmektir: Grek tapınakları, Roma caddeleri, Bizans kiliseleri ve Batı uygarlığını biçimlendiren tanrıların, filozofların ve azizlerin efsaneleri.